https://pichak.kowsarblog.ir/ fa-IR http://blogs.law.harvard.edu/tech/rss <p>چن باری همینجوری به اینجا سر زدم. سوت و کوره. پرنده پر نمیزنه. آدم دل تنگش، تنگتر میشه. منتظر کی هستم؟! هه چو دانی و پرسی سوالت خطاس. کسی نیس. انتظار بیخودی میکشم. اما همینجا که حالا شبیه شهر مرده‌هاس روزی روزگاری بروبیایی داشت نگم برات. چقدر رقابت بود. چقدر رفاقت. چقدر سرزدن و سرزندگی. نمیدونم کدومش بهتره دلتنگی و رخوت  الآن یا شور و هیجان بحث و مرافعه‌های اونوقتا؟ برای منه خسته از هیاهوی دنیا بنظرم یه کنج آروم و بی‌سرو صدا از همه چی بهتره. دوستان هم هر کجا هستن موفق و خوش و خرم باشن ان شاء الله.</p><div class="item_footer"><p><small><a href="https://pichak.kowsarblog.ir/روزی-روزگاری-3">مطلب اصلی</a> در <a href="http://kowsarblog.ir/">کوثربلاگ </a>ارسال شده است.</small></p></div> https://pichak.kowsarblog.ir/روزی-روزگاری-3 <p>به نام خدا که آغاز هر نیکی است.</p> <p>اینجا شاید گاهی وقتا چیزی بنویسم. مطمئن نیستم.</p><div class="item_footer"><p><small><a href="https://pichak.kowsarblog.ir/آغاز-20">مطلب اصلی</a> در <a href="http://kowsarblog.ir/">کوثربلاگ </a>ارسال شده است.</small></p></div> https://pichak.kowsarblog.ir/آغاز-20